Ekki ì jòlaskapi, en samt ì gòdu skjapi!

Ef èg skildi kallast vanvirkur ì einhverju, thà hl`ytur thad ad veraad blogga, ekki thad ad ad thad hafi ekkert verid ad gerast hèrna, heldur hefur madur bara ekki tìmann til thess, eda andlegan vilja ì thad ad setjast fyrir framan tolvu, rifja upp hluti og skrifa litla sogu!
Reyndar hefur ekkert alltof mikid verid ad gerast, skòlinn og svona, fòr reyndar ad prufa rugby med sveitalidi, var ekkert alltof mikid ad fìla, held samt ad èg haldi àfram, svo fòr èg à aefingu med menntaskòlalidinu, thad er miklu snidugra, madur faer meira ad segja prioritaire ad fara ad borda ef madur er ù rugby.
Sìdan voru litlu jòl AFS ì gaer. Tòk èg mig til og spiladi fjollin hafa vakad og danska lagid, song èg hraustlega med og vakti thad mikla lukku. Sìdan var skylda ad koma med eftirrètt, kom èg med einhvern bùding sem èg bjò til, heppnadist hann àgaetlega, heppnadist thò ekki jafn vel og thegar mamma gerir hann. En allavega, thà skemmtu allir sèr konunglega og var stigid til dans ì lok kvolds. Eins og flestir vita kannski, thà er èg ekkert alltof mikid fyrir dans, en kom èg sjàlfum mèr à òvart hve audvelt var ad taka sambasveifluna. Arììììììba. En sìdan var bara haldid heim à leid og farid ad sofa. fèkk sìdan jòlapakkana, ad heiman, get ekki bedid eftir ad opna thà, fèkk reyndar ekki hàkarlinn, en hann kemur, laet frakkana fà ad smakka alvoru ìslenskan mat!!!
En kvedja ì bili, aetla ad pìsa àt....
Chao
Gummè