fyrstu dagarnir

Jaeja, madur bara kominn til Frakklands tilbuinn ad takast a vid alvoru lifsins. Eg for med lest fra paris i gaer ad hitta fjolskylduna, thad var fokkin eitt skrytnasta moment lifs mins. en allavega tha eru allir mjog almennilegir og eg hef thad gott herna fyrir utan thad ad eg get ekki skilid thegar litil born tala fronsku, thad er ekki haegt, madur er kannski ordinn threyttur a ad heyra bablid i theim og segjir bara qui qui sem er ekki gafulegt thegar barnid fer svo ad grenja, en eg er ad laera a thetta its all coming, sorry stafsztninguna, focked up lyklabord. Fyrir utan thad tha spilar fjolskyldufadirinn i keltneskri rokkhljomsveit og hann hefur mikinn ahuga a tonlist. eg er i uthverfi Clermont ferrard sem inniheldur bara 600 ibua. herna er fullt af beljum og varla haegt ad sofa a nottinni fyrir glamrinu i kuabjollunum, en thad venst.

Eg sakna fjolskyldunnar heima mikid og eg sakna lika allra vina minna. eg kynntist lika fullt af krokkum a namskeidinu i Paris og thau voru oll mjog fin, vona ad allir islensku krakkarnir hafi thad gott nuna. Eg kynntist lika nokkrum krokkum fra Danmorku og eg held ad eg tali bara eiginlega reiprennandi donsku nuna. thau voru oll mjog skemmtileg og lifleg. en eg sakna thess ad geta ekki talad islensku vid neinn, ekki halda samt ad eg se eitthvad ad brotna nidur, allt er mjog fint herna og eg hef thad gott.

Mig hlakkar til ad heyra fra ykkur ollum

Bisez Gudmundur